Juli kunnen me wat!

Bam! Met zijn gebalde vuist sloeg Mart Smeets op de tafel. Hij kon het gewoonweg niet uitstaan en voor iemand zoals Mart is dit ook niet te verkroppen. Het was nog nooit eerder voorgekomen en statistisch gezien ook haast onmogelijk, maar toch is het hier en vanavond gebeurd. Je zag de irritatie duidelijk in zijn gezicht. Nee, Mart was niet blij. Hij stond voor het eerst met zijn mond vol tanden en dat nog wel tijdens een live uitzending.

Het leek zo’n mooie aflevering van Studio Sportzomer te worden. Mart had twee gasten uit genodigd waarvan hij absoluut zeker was dat ze minder verstand van wielrennen hebben dan hij. Geen ex-renner, geen sportjournalist. Dit keer zou Mart op zekers het hoogste woord spreken. Hoe kon hij ooit weten dat het anders zou lopen dan gepland? Hoe kon hij dit voorzien?

Hij zat, zoals altijd, als eerste aan de interview-tafel, te wachten op zijn gasten. Als je goed luisterde, kon je hem in zichzelf horen gniffelen. Dit zou zijn avond worden. Zijn eerste gast kwam er al aan. Een nieuwslezeresje, die kon nooit meer verstand hebben dan Mart. Het enige wat zo’n vrouwtje hoeft te doen is de autocue op te lezen. Mart zat gebakken, deze gast zat in zijn broekzak. Daar kwam Eva Jinek aan en meteen werd Mart al van de wijs gebracht. De geile manier waarop Eva zich op de stoel liet glijden, was voor Mart een hele nieuwe gewaarwording. Hierdoor begon hij te stotteren terwijl hij de andere gast aankondigde.

“Men…men…mensen, de volgend…de volgende gast die hier naast Eva en m..mm…mij komt zitten, heeft net als Eva ook wei..wei…weinig te maken met de wielersport. Hier is Bo…Bono…Bono de zanger van U2.” Zo’n wereldster was voor Mart een enorme egostreling. Mart keek naast zich en concludeerde dat Eva er niet meer zat. Eva lag halfnaakt naast Mart op de grond en schreeuwde het uit. “Hij heeft me betast! Hij heeft me betast!” Je zag aan Bono dat hij werkelijk geen idee had, waar hij was beland. Mart werd kwaad, omdat dit geneuzel zijn perfecte uitzending verziekte en sloeg hard met zijn vuist op tafel. “Godv…” Nog voor Mart zijn woede kon uitten, kwam het logo van de NOS kwam vol in beeld met daaronder ‘even geduld a.u.b.’ Dit was het einde van Mart’s carrière, of nie!

Eén reactie to “Juli kunnen me wat!”

  1. geauw Says:

    Wat een lange post zeg, dat is zeker niet goed voor je statistieken, of nie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: