Archief voor zeiken

Schrijf anders zelf een blog!

Posted in gezeur, gezever with tags , , , on 27/10/2010 by klokidoki

Kom ik weer eens onder de mensen en direct moet er weer eentje beginnen over mijn blog. Is de ene nog niet uitgezeken, begint de volgende alweer te zeiken. En ik kan slecht tegen het gezeik van anderen. Dat gezeik van mij, daar kan ik wel de hele dag naar luisteren, maar dat er ook andere mensen op zitten te wachten, dat verbaast me nogal. Ze zijn natuurlijk hun eigen gezeik ook gewoon kotsbeu en zijn dolblij als ik weer eens voor hun ga lopen zeiken. Dat maak ik verdomme zelf wel uit! Ik zeik wanneer ik wil zeiken en wens daar van anderen geen gezeik over.

Natuurlijk zijn er genoeg dingen gebeurd waar ik me aan heb lopen ergeren, maar ik had gewoon geen zin om er een blog over te schrijven. Ik had geen zin meer om dag 7 en dag 8 van Incubate te beschrijven, ik had al helemaal geen zin om me druk te maken over dat belachelijke gedoogakkoord en het interesseert me werkelijk geen ene zak dat Youp van ’t Hek lang aan de telefoon heeft moeten wachten. Al die dingen hebben mij niet aan het schrijven gekregen. Ik moet wel eerlijk toegeven dat het even kriebelde toen die aan anorexia lijdende en  godsgruwelijk slechte regiseur van een Johan Nijenhuis zich ging lopen beklagen over de filmposter van ‘Sint’. Overal kwam hij vervolgens met zijn ingevallen bakkus op de televisie, alsof kinderen daar geen nachtmerrie van krijgen. Dat kriebelde wel, maar heeft me ook niet aan het schrijven gekregen.

Het is die zeikende ‘fans’ van mijn blog dan toch gelukt. Ze bleven maar zeuren, ze bleven maar vragen stellen als “Wanneer komt er weer eens een ofnie’tje?” Hier heb je je verdomde ofnie’tje en nou geen gezeik meer en anders schrijf je toch lekker zelf een blog, of nie!

Trap er niet in, dikke tieten

Posted in gezever with tags , , on 19/04/2010 by klokidoki

Als vader heb je natuurlijk altijd het beste voor met je kind. Mijn zoon is nu 10 jaar en ik maak me soms best zorgen over hem. Ik hoop dan ook dat ik hem een aantal wijze lessen mee kan geven. Alleen welke, en hoe en wanneer kan ik ze het beste brengen?

Een aantal heb ik natuurlijk al op hem ingepraat, zoals: “Goed je best doen op school” en “Luister naar je moeder”. Op zich kunnen die niet veel kwaad en heb ik ook het idee dat hij ze nastreeft, maar er zijn enkele wijze lessen waarbij dat iets ingewikkelder ligt. Neem bijvoorbeeld “Gebruik nooit drugs”. Je kunt dit eigenlijk niet te vaak zeggen, maar als je het toch te vaak zegt dan kan het juist averechts werken. Ook komt er geheid een moment in zijn leven, dat hij wil gaan experimenteren en drugs interesse bij hem opwekken. Mocht dat gebeuren, dan is het belangrijk dat ik hem uitleg wat de consequenties ervan zijn en hoe hij er op een verstandige manier mee om moet gaan. De les “Raak er niet aan verslaaft” is dan veel beter.

Een heel belangrijk punt waarop ik hem wil wijzen, heeft natuurlijk alles te maken met vrouwen. Over een paar jaar zal zijn interesse daarin buitenproportioneel groeien en dan moet ik, als vader, alert zijn en hem de juiste wijze lessen meegeven. Wanneer ik hem nu vraag of hij al een vriendinnetje heeft, krijg ik steevast als antwoord: “Neeeeej”. Hieruit concludeer ik dat hij er nog helemaal niet mee bezig is. Toch zullen binnenkort zijn hormoontjes kopjes gaan geven en zal hij gevoelig worden voor alles wat met meisjes te maken heeft.

Waarschijnlijk begint dat met het besef dat het lichaam van ’n meisje toch echt anders is dan zijn eigen lichaam. Juist hierin schuilt een gevaar waar ik hem graag voor wil behoeden, het gevaar genaamd tieten. Natuurlijk vinden wij, als man, tieten bijzonder fascinerend en die fascinatie is begonnen op het moment dat we doorkregen dat ze er zijn. Mijn zoon zal dat ook door gaan krijgen. Als wijze les wil ik hem deze graag meegeven: “Trap er niet in, dikke tieten”. Je kent het wel die meisjes, die beduidend vroeger rijp zijn dan de anderen. Ze zijn op hun veertiende al in het bezit van een leuke, voor jongens ook erg interessante, voorgevel. Ik heb ze vroeger zelf ook gekend, dat soort meisjes, en ben blij dat ik er destijds niet ingetrapt ben. Kijk, op dat moment er een beetje mee spelen en heerlijk aan frunniken is natuurlijk niet erg, maar bind je er niet aan. Dikke tieten op je veertiende betekent bijna altijd dikke wijven later en tevens zal de zwaartekracht er voor zorgen dat ze na een tijdje niet meer zo prompt zijn.

Of ze nou kleine of dikke tieten hebben, een ding zal hetzelfde zijn. Vrouwen zullen altijd wel iets te zeiken hebben en ook daarvoor heb ik een mooie wijze les. ‘Laat een vrouw lekker zeiken en luister, in ieder geval half, naar wat ze zegt. Zeg nooit: “Je hebt gelijk, schat”, maar zeg: “Ik begrijp je”. Vrouwen zeiken niet voor het gelijk, maar voor ’t begrip. Hou er wel rekening mee dat ze daarna vraagt: “Leg eens uit dan”. Als je half geluisterd hebt, moet dat ook nog wel lukken, of nie!’